دانایی توانایی به بار می آورد ، و دانش دل کهن سالان را جوان می سازد . حکیم فردوسی توسی


گوش شنونده همیشه در جست و جوی سخن خردمندانه و حکیمانه است . حکیم فردوسی توسی


خرد برترین هدیه الهی است . حکیم فردوسی توسی


خرد و دانش مرد دانا در گفتار او هویداست . حکیم فردوسی توسی


کسی که خرد ندارد همواره از کرده های خویش پشیمان و در رنج است . حکیم فردوسی توسی


بی خردی اسارت بدنبال دارد .و خرد موجب آزادی و رهایی است . حکیم فردوسی توسی

خرد مانند چشم هستی و جان آدمی است و اگر آن نباشد چگونه جهان را به درستی خواهی گذراند . حکیم فردوسی توسی


اولین مرحله شناخت آفرینش همانا خرد است چشم و گوش و زبان سه نگهبان اویند که لاجرم هر چه نیکی و شر است از همین سه ریشه می گیرد .و افسوس که بدنبال کنندگان خرد اندکند باید که به سخن دانندگان راه جست و باید جهان را کاوش نمود و از هر کسی دانشی آموخت و یک دم را هم برای آموختن نباید از دست داد . حکیم فردوسی توسی


خداوند درهای هنر را بر روی دانایان دادگر گشوده است . حکیم فردوسی توسی


کسی به فرجام زندگی آگاه نیست ، خداوند هم نیازی به عبادت بنده ندارد . حکیم فردوسی توسی


دانش ارزش آن را دارد که به خاطر آن رنج ها بکشی . حکیم فردوسی توسی


به این زمین گرد که بسرعت می گردد بنگر که درمان ما در آن است و درد ما نیز ، نگاه کن و ببین که نه گردش زمانه آن را می فرساید و نه رنج و بهبودی حال بشر آن را به آتش می کشد ، نه آرام می شود و نه همچون ما تباهی می پذیرد . حکیم فردوسی توسی


روح و روان و دل جهان روشن است و زمین را بی دریغ روشن می سازد خورشید از خاور برخاسته بسوی باختر که مسیری درست و بی نظیر است ای آنکه همچون آفتاب لبریز از نور و خردی تو را چه شده است که بر من نمی تابی ؟!! . حکیم فردوسی توسی


چراغ مایه دفع تاریکی است ، بدی جوهر تاریکی در زندگی آدمی است ، که از آن دوری باید جست . حکیم فردوسی توسی


بی خردی است، که بگویم کسی بدی را بی بهانه (دلیل )انجام می دهد . حکیم فردوسی توسی


رنج منتهی به گنج را کسی خریدار نیست . حکیم فردوسی توسی


اگر برای انجام کاری بزرگ ، زمان نداری .بهتر است بی درنگ آن را به دیگران بسپاری . حکیم فردوسی توسی


کتاب زندگی گذشتگان ، جان تاریک را روشنی می بخشد . حکیم فردوسی توسی


این جهان سراسر افسانه است جز نیکی و بدی چیزی باقی نیست . حکیم فردوسی توسی


فرمان ایزد به جهانداران داد و دهش است . حکیم فردوسی توسی


کسی که به آبادانی می کوشد جهان از او به نیکی یاد می کند . حکیم فردوسی توسی


آنکه آفریننده و با فر است در این جهان رنج های بسیار خواهد خورد . حکیم فردوسی توسی


از بزرگان تنها رنجهاست که باقی می ماند . حکیم فردوسی توسی


جایگاه پرستش گران کوهستان است . حکیم فردوسی توسی


آزادگان را کاهلی ، بنده می سازد . حکیم فردوسی توسی


فرمانرویانی که گوش به فرمان مردم دارند در زندگی جز رامش و آوای نوش نخواهند شنید . حکیم فردوسی توسی

کسی که بر جایگاه خویش منم زد بخت از وی روی بر خواهد تافت . حکیم فردوسی توسی


خسروی بزرگتر ، بندگی بیشتر می خواهد . حکیم فردوسی توسی


ابلیس مانند نیکخواهان پیش می آید ، ابتدا عهد و پیمان می گیرد ، سپس راز می گوید . حکیم فردوسی توسی


آنگاه که هنر خوار می گردد جادو ارجمند می شود . حکیم فردوسی توسی


دیوان که فرمانروا و دست دراز شدند سخن از نیکی را هم باید مانند راز گفت . حکیم فردوسی توسی


جز مرگ را ، هیچ کسی از مادر نزاد . حکیم فردوسی توسی